...بی وفا بود که رفت...راحت و آرام از مقابلم گذشت،آنقدر بی احساس که گویی هرگز در زندگی اش نبودم،بی رحم و سنگدل...چشمان گریان را نادیده گرفت،او با تمام وجودش رفت،غافل از قلبهائی که به خاطرش شکستند،التماس هیچ دستی برایش مهم نبود،انگار پائیز را نمی دید که بی صبرانه منتظر بود،پا روی جاپاهایش گذاشتم و آرام از جاده ها و کوچه ها گذشتم،بدون آنکه جز او به کس دیگری بیندیشم،صدای خش خش برگها مانند لحظه ای بود که مرا از نگاه هایش دریغ می کرد و قلبم را که ذره ذره خرد می شد و می شکست.احساس می کنم که زندگی ام را با خاطراتش می گذرانم،...اگر...اما...رفت...کاش می دانست در زندگی ام کیست؟! شاید هرگز نمی رفت.....                                            پرت و پلا:این روزا نمی تونم بیام نت حقیقتش حوصله شو ندارم واسه همین جشن تولد یه سالگی وبلاگ کوچولومو بی خیال شدم حالاشم واسه این آپیدم که تولد آبجی عزیزم رو اینطوری تبریک بگم خیلی وقته رو مود نیستم دعا کنین بازم مثل قدیم شم....

 یاران چرا به خانه ما سر نمی زنند

 آخر چه شد که حلقه بدین در نمی زنند

 دائم پرنده اند به هر بام و در ولی

 دیگر به بام خانه ما پر نمی زنند

خدایاکجائی..........................!

                                         آبجی عزیزم تولدت مبارک

 رویای من امیدوارم لحظه هایت آبی آبی باشد و رویائی

و به همه رویاهات برسی

وب خوشگلم وب تنهائی هام می بینی تو هم مثل من تنهای تنهائی کی همچین تولدی واسه وبش می گیره نه کیک داره نه شمع و نه کادو تازه هیچکسم دعوت نشده چه زود گذشت یه سال چقد حرفامو تو خلوتگاهت گنجوندم امیدوارم منو ببخشی ولی به همین تنهائی قانع باش که زیباتر و قشنگتر از با هم بودنهاست پر از آرامش و سکوت تنهائی و غم...

وب تنهائی هام آبجی گلم تولد جفتون واسه وبم پساپس و واسه تو پیشاپیش مبارک

تولدت مبارککک رویای خوشگلم